Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

 Τὸ χιοῦμορ.

Τὸ χιοῦμορ, αὐτὴ ἡ μοναδική, καθαρῶς ἀγγλοσαξωνική, ἀμετάφραστος λέξις, δὲν ἔχει ταξικήν, ἐθνικήν, ἢ ἡλικιακὴν ὑπόστασιν. Συναντᾶται παντοῦ, ὡς έκλεκτὴ τρούφα, καλοκρυμμένη εἰς τὸ χῶμα.
Μέσα ἀπ᾿ τὸ χῶμα λέγουν, ὅσοι τὸν ἤκουσαν «ζωντανά», ὅτι ἔβγαινε ἡ φωνὴ τοῦ μεγαλυτέρου ἴσως βαθυφώνου τοῦ παρελθόντος αἰῶνος,τοῦ Θεοδώρου Σαλυάπιν.


Εἶχε τραγουδήσει γύρω στὰ 1910, στὸ Τσάρσκοε Σέλο ἰδιωτικῶς διὰ τὸν Νικόλαον τὸν Β΄, ὁ ὁποῖος δὲν ἐστερεῖτο χιοῦμορ.
Μετὰ τὸ ῥεσιτάλ του, χαλαρώνοντας μετὰ τοῦ ἀπαραιτήτου καμπανίτου, εἶχε μιὰν σύντομον συζήτησιν μὲ τὸν αὐτοκράτορα περὶ φωνητικῆς τέχνης.
Ὁ Νικόλαος, ποὺ διέθετε ὅπως καὶ ὁ πατὴρ του μιὰν ὑπέροχον φωνὴν τενόρου, τοῦ εἶπε:
-Μαίτρ, πιστεύω ὅτι ὁ βαθύφωνος εἶναι ὁ κορυφαῖος τραγουδιστὴς τῆς ὄπερας. Δύσκολα κομμάτια καὶ ἐπίπονη προσπάθεια.
Καὶ ὁ Σαλιάπιν:
-Μεγαλειότατε, δὲν βαριέστε! Ἄχαρον πρᾶγμα. Οἱ ῥόλοι τοῦ βαθυφώνου εἶναι συνήθως ῥόλοι μοχθηρῶν, κακῶν καὶ ἀπαισίων τύπων. Ἀρχιεπίσκοποι, καλόγεροι, ἀπατημένοι σύζυγοι καὶ ...τσάροι.
http://www.youtube.com/watch?v=b3nOBw2UlkI

Δεν υπάρχουν σχόλια: