Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Οἱ ματαίως προ-βλέποντες...

Φωτογραφία του Scipione Magnacutia.Προσωπικῶς, δὲν θὰ ἤθελα νὰ κρίνω τοὺς ἀνθρώπους πού ἐμπιστεύονται καὶ «χαράσσουν» πορείαν στὴν ζωὴν των, κατὰ τὰς «ὁδηγίας» ἀστρολόγων, ἀριθμολόγων καὶ ἄλλων οἱ ὁποῖοι -ὡς ἰσχυρίζωνται- δύνανται νὰ «διαβάσουν» τὸ μέλλον αὐτῶν, ἢ ἄλλων προσώπων τοῦ ἐνδιαφέροντός των.
Δέν γνωρίζω κἄν στατιστικὰς περὶ τοῦ πόσοι καὶ πόσαι εἶδον «προκοπὴν» στὴν ζωὴν των, στηριχθέντες εἰς τὰς προβλέψεις τέτοιων «εἰδικῶν».
Πρὸ πολλῶν ἐτῶν, τῇ συνδρομῇ κάποιων φίλων ἐχόντων τὸ «χάρισμα», συμμετεῖχον εἰς κάποια «πνευματιστικὰ ἐγχειρήματα», ἀποτέλεσμα τῶν ὁποίων ἦτο μιὰ γενικευμένη ...δυστυχία.
Γνωρίζω πρόσωπα τὰ ὁποῖα τυφλοῖς ὅμμασιν λειτουργοῦν ἐπί συγκεκριμμένων θεμάτων, βάσει ὑποδείξεων τέτοιας μορφῆς.
Ἀφορμὴ δι᾿ αὐτὰς τὰς διαπιστώσεις ὑπῆρξεν ἡ μελέτη περὶ τὴν τυφλὴν ἐμπιστοσύνην κάποιων ὑψηλῶν ἡγετῶν τῆς ναζιστικῆς Γερμανίας πρός κάποιους «εἰδικούς» τῶν ὑπερβατικῶν προβλέψεων καὶ μαντειῶν.
Ὁ Ἑλβετὸς Karl Ernst Krafft (1900-1945), ἐσπούδασε μαθηματικά καὶ συνεργάσθηκεν ἐπί μιᾶς συλλογικῆς πτυχιακῆς ἐργασίας ὑπό τὸν τίτλον «Δοκίμια Ἀστροβιολογίας». Συνέχισε μόνος του ἐργαζόμενος ἐπί μιᾶς θεωρίας, τῆς λεγομένης τοῦ «Τυποκόσμου», κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ πρόβλεψις τοῦ μέλλοντος μπορεῖ νὰ ἐπιτευχθῇ «ἀριθμοσοφικῶς» καὶ ἐπί τῇ βάσει προσωπικῶν δεδομένων εἴτε ἑνὸς μεμονωμένου προσώπου, εἴτε γενικευμένων ἀνθρωποτύπων.
Τὸ πανάρχαιον «παιχνίδι» τοῦ ντετερμινισμοῦ...

Περὶ τὸ 1930, ὅταν τὸ Ἐθνικοσοσιαλιστικὸν Κόμμα ἤδη «ἤγγιζε» τὴν ἐξουσίαν, ὁ Krafft, μαζὶ μὲ ἄλλους «ὁμοτέχνους» του καὶ διάφορα παλαιὰ μέλη διαφόρων ὀκκουλτιστικῶν ὁμάδων περιεστοίχισαν τὴν ἡγεσίαν του. Ὁ ἴδιος ὅμως διεκρίθη, καθότι ἐπέτυχε νὰ γίνῃ συμβουλάτωρ τοῦ Χίτλερ, τοῦ Χίμμλερ καὶ τοῦ Ῥοδόλφου Ἕς.
Ἔφθασε εἰς τὸ ζενίθ τῆς ἐπιτυχίας του ὅταν τὸ 1939 προειδοποίησε μέσῳ τοῦ Χίμμλερ περὶ μιᾶς ἐπικειμένης ἀποπείρας κατὰ τοῦ Φῦρερ, πρᾶγμα ὄντως πού ἐγένετο τὴν 8ην Νοεμβρίου μετὰ πολλῶν θυμάτων εἰς μιὰν μπυραρίαν τοῦ Μονάχου, ὁλίγα λεπτὰ μετὰ τὴν ἐσπευσμένην ἀποχώρησιν τοῦ Χίτλερ.
Ἡ περίεργος ἐμμονὴ του εἰς τὴν «θεωρίαν» ὅτι μέχρι τὸ τέλος τοῦ πολέμου, ἠ Βρετανία θὰ προσχωρήσῃ εἰς τὸ πλευρὸν τῆς Γερμανίας πρὸ τοῦ μεγάλου ἀγῶνος κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ, φαίνεται ὅτι «ἐμβολίασε» τοὺς κορυφαίους ναζιστὰς ἡγέτας καὶ τὸν ἴδιον τὸν Χίτλερ.
Ὁ Ῥοδόλφος Ἕς, μὲ ἕνα Μέσσερσμιτ ἐπεσκέφθη τὴν Βρετανίαν διὰ νὰ ...διαπραγματευθῇ τούς ὅρους μιᾶς συμφωνίας.
Προηγουμένως, ὁ Χίτλερ εἶχεν «ἀφήσῃ» σχεδὸν χαριστικῶς, μέγα μέρος τοῦ βρετανικοῦ ἐκστρατευτικοῦ σώματος τῆς Γαλλίας, νὰ ἀπαγκιστρωθῇ ἐκ τῆς Δουνκέρκης μὲ τὰς ἐλαχίστας τῶν ἀπωλειῶν.
Ἀκόμη καὶ κατὰ τὰς στιγμὰς ὅτε οἱ Ῥῶσσοι εἶχον φθάσει ἔξωθεν τῆς Καγκελλαρίας του, ὁ Χίτλερ ἐπίστευεν ὅτι οἱ Βρετανοὶ θὰ ἀνατρέψουν τὸν Τσῶρτσιλ καὶ θὰ σπεύσουν εἰς τὸ πλευρόν του...
Τὸ τέλος τοῦ Krafft ἦτο ἄθλιον. Τὸ 1945, ὁλίγον πρὸ τῆς πτώσεως, ἡ Γκεστάπο, πού τὸν εἶχεν ἤδη ἀπό πολλοῦ χρόνου ὑπό τὴν ἐπίβλεψίν της καὶ ἔχουσα ἀναθέσῃ εἰς αὐτὸν τὴν ...ἐπικαιροποίησιν τῶν προφητειῶν τοῦ Νοστραδάμου, τὸν ἔστελεν εἰς τὸ Μπούχενβαλτ, ὅπου καθ᾿ ὁδὸν πέθανε.

Πόσον μεγάλη διαφορὰ ἐν συγκρίσει πρὸς ἕνα (πραγματικῶς) μεγάλον τῆς Ἱστορίας, τὸν Θεμιστοκλῆν.
Αὐτὸς γνωρίζων πιθανῶς τὴν ἀποδεδειγμένην ἀγάπην τοῦ Δελφικοῦ Ἱερατείου διὰ τὸ χρῆμα, ἰδίως τὸ ...περσικόν, διὰ τῆς χαλυβδίνης λογικῆς του ἀνέ(σ)τρεψε τὴν καταστροφικὴν διὰ τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Δυτικὸν Πολιτισμὸν μαντείαν τῶν «ξυλίνων τειχῶν», σώσας Πατρίδα, Ἑλλάδα καὶ Δύσιν...

Κάτι ἴσως ἤξερε καὶ κεῖνος ὁ «ἀκαταλαβίστικος» στριγγλόγερος τῆς Ἐφέσου, ὁ Ἡράκλειτος ὅταν ἔλεγε:
«...νυκτιπόλοις, μάγοις, βάκχοις, λήναις, μύσταις· τούτοις ἀπειλεῖ τὰ μετὰ θάνατον, τούτοις μαντεύεται τὸ πῦρ· τὰ γὰρ νομιζόμενα κατ' ἀνθρώπους μυστήρια ἀνιερωστὶ μυεῦνται...».