Κυριακή 29 Μαρτίου 2020

Τὸ Μηδὲν

Ὅταν οἱ Ἰνδοὶ μαθηματικοὶ πρὸ ἑκατοντάδων ἐτῶν «ἀνεκάλυψαν» τὴν μαθηματικὴν ὑπόστασιν (absurdum ἔ;) τοῦ ΜΗΔΕΝΟΣ, πολλὰ πράγματα ἀπέκτησαν μιὰ τεραστίαν ἀξίαν.
Μιὰν ἀξίαν ἐξηρτημένην ἐκ μιᾶς ἐνοχλητικῆς πραγματικότητος.
Αὐτῆς ποὺ ἐπιβάλλει πρὸ τοῦ ΜΗΔΕΝΟΣ νὰ ὑπάρχῃ πάντοτε ἡ ΜΟΝΑΣ καὶ τὰ ὑπόλοιπα ὀκτῶ «παιδιὰ» της.
Αὐτὲς τὶς μέρες κάποιοι τὸ συνειδητοποιοῦμε καὶ χωρὶς τὰ μαθηματικά.
Ἐπειδὴ ἡ ΜΟΝΑΣ λέγεται ΥΓΙΕΙΑ. Μετὰ ἀπὸ αὐτὴν ὅλα τὰ μηδενικὰ ἔχουν ἀξίαν. Χωρὶς αὐτήν, δὲν μποροῦν νὰ εἶναι κάτι ἄλλον ἐκτὸς ἀπὸ ΜΗΔΕΝ.
Ἡ εἰκών: Χαρακτικὸν τοῦ 17ου αἰῶνος τοῦ T. Galle. Ἡ Ὑγιεία (Sanitas) κρατούσα τὸν πεντάκτινον, σύμβολον τῶν Πυθαγορείων διὰ τὴν ὑγιείαν καὶ τὴν ὀφιοῦχον ῥάβδον τοῦ Ἀσκληπιοῦ (Sanitas. Intortus baculo serpens Epidaurius, impar, Et quinquangulus hic, signa salutis habent).